و آن كس كه از لغت و تفسير اندك مايه بهره دارد اين حوالت چگونه روا دارد . . . ! ؟ آيت در اثبات وحدانيّت و نفى عبادت اصنام است ، و اگر اين مصنّف نه دروغ محض مىگويد و مىنويسد بايستى كه حوالت بتفسير مفسّرى كردى از اصحاب شيعه يا بعالمى معتمد ، يا براويى « 1 » امين ، آيت خود « 2 » بامامت چه تعلّق دارد ؟ و هر كس كه آخر اين آيت بخواند او را شبهتى بنماند . و آياتى ديگر كه شيعه در امامت و فضيلت على و دگر ائمّه گويند بيشتر آن باشد كه مفسّران اسلام چون بلعبّاس سمّان و امام ثعلبى « 3 » سنّى و ابو على جبّائى و ابو مسلم بحر اصفهانى موافق باشند در آن شيعه را ، و مقابله باشد آنچه مختلف فيه باشد در حقّ على با آياتى كه أصحاب سنّت و جماعت تأويل كنند در حقّ صحابه چون آيت : الصَّادِقِينَ وَ الصَّادِقاتِ « 4 » و آيت : وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ « 5 » ؛ تا آخر آيت ، و غير اين ، و اين معنى نقصان مذهب شيعت و سنّت نباشد . امّا آنچه گفته است : « بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ « 6 » » . مذهب شيعه چنانست كه روز غدير انزله « 7 » بوده است و در امامت على است و اين را انكار نشايد كردن . امّا جواب آنچه گفته است : « فى علىّ » ، نه از قرآن است و اگر كسى اعتقاد بندد كه از قرآنست اعتقادى كفر باشد و لفظى در كلام خدا آورده باشد كه نه از آن باشد « 8 » .

--> ( 1 ) - ع : « بروايتى » . ( 2 ) - م ح د : « اين خود » . ( 3 ) - ع ح د : « ثعالبى » ث ب م : « بغدادى » و علامهء قزوينى ( ره ) در حاشيهء نسخهء خود كه از نسخهء ح استنساخ شده و كلمه در آن « ثعالبى » ضبط شده است نوشته : « ظاهرا ثعلبى » . ( 4 ) - از آيهء 35 سورهء مباركهء احزاب . ( 5 ) - از آيهء 29 سورهء مباركهء فتح . ( 6 ) - از آيهء 67 سورهء مباركهء مائده و براى تحقيق در آن رجوع شود بتعليقهء 78 . ( 7 ) - ح م د : « انزال » . ( 8 ) - بايد دانست كه در اين آيت در شأن امير المؤمنين ( ع ) و نصب پيغمبر اكرم ( ص ) آن حضرت را بجانشينى خود نازل شده است شبهه نيست اما اينكه « فى علىّ » جزء آيه باشد شيعه چنين عقيده را ندارند زيرا بطور قطع « فى علىّ » در لفظ قرآن نبوده است اما تأويلا بطور قطع و يقين -